Razem z Nią chodzę po krawężnikach, jakby to były liny zawieszone wysoko, pomiędzy drapaczami chmur. Razem z Nią nie nadeptuję na linie łączeń płytek chodnikowych, jakby ich krawędzie miały przeciąć mi stopy. Razem z Nią przeskakuję nad falami, jakby niesione…
Siedzę w pidżamie na tarasie. Wystawiam blade jeszcze członki, niech je głaszcze poranne słońce. Zalotne trele fruwających pierzastych pstrzą ciszę. 😌 Smakuję tę chwilę. Powoli wchodzę w ten dzień. Obok mnie leży odprężony B1, niewiele dalej leniwie omiatająca wzrokiem teren…
Jest wcześnie rano. Skupiam się na prostej, wyuczonej lata temu czynności. W ciszy panującej wokół słyszę tylko jednostajny szum oczyszczacza powietrza i kolejne skoki sekundowej wskazówki zegara. Wstał M. Nie podnoszę głowy znad stołu. Uśmiecham się tylko i wiem, że…
Rób swoje. Nie patrząc na latające nad głową czarne stwory, z twarzami rozmazanymi, aby nie dało się w nich rozpoznać rysów ich matek i ojców. Zasłaniają słońce tymi swoimi wydłużonymi, wysuszonymi bladymi ciałami, odzianymi w strzępy czarnego sukna. Z ich…
Diagnoza to nie wyrok. To prawda. Termin wykonania wyroku jest bardziej przewidywalny. Image by Bastian Wiedenhaupt from Pixabay
Kiedy lekarz, który dotychczas normalnie z Tobą rozmawiał, staje się małomówny – wiesz. Kiedy lekarz, który dotychczas traktował Cię jak partnera w rozmowie, przestaje Ci patrzeć w oczy, skupiając się na monitorze komputera lub papierach na biurku – wiesz. Kiedy…
Biorę z niego przykład. Każdego poranka. 🙂
