Lato ma tutaj zawsze zapach wakacji ’94.
#pami臋膰olfaktoryczna 馃槈
Nuta g艂owy to wo艅 wypra偶onych lipcowym s艂o艅cem 偶ytnich 艂an贸w, dojrzewaj膮cych w foliowym tunelu pomidor贸w, kt贸rych sok zalewa艂 d艂onie i brod臋 przy ka偶dym k臋sie; przesyconego ko艅skim potem chom膮ta, zak艂adanego na mocny grzbiet karej klaczy i kurzu piaszczystej drogi, kt贸r膮 dwa razy dziennie ubija艂y dziesi膮tki krowich kopyt.
Nuta serca to zapach ciep艂ego chleba z najbardziej chrupi膮c膮 sk贸rk膮, dezodorantu Impulse, sadu pe艂nego zielonych jab艂ek i 艣liwek zrywanych po omacku w 艣rodku nocy, spranych, flanelowych koszul, kt贸rych mi臋kki materia艂 chroni艂 g艂adkie ramiona i przed 偶arem dnia i przed ch艂odem nocy, dymu ogniska palonego z wykradzionych dziadkom z drewutni polan i jeszcze w艂os贸w ch艂opaka, kt贸ry niby przypadkiem ulokowa艂 si臋 obok, gdy ca艂膮 ekip膮 gapili艣my si臋 w czarne niebo czekaj膮c na pierwsze smugi „spadaj膮cych gwiazd”.
I baza – najg艂臋bsza, najd艂u偶ej trwaj膮ca – zapach przystani – domu babci, z mieszank膮 aromat贸w kwitn膮cej hoi, muchozolu i szlug贸w wuja.
